#703: Sparks - Mad! (2025) / Madder! (2025)

Ik moest drie keer een negatief resultaat op een zoekopdracht krijgen, voordat ik geloofde dat ik nog nooit een blog over Sparks heb geschreven. Soms glipt een favoriete artiest er blijkbaar tussendoor. Afijn, Sparks dus. De band uit Pacific Palisades, LA van de broers Ron (toetsen) en Russell Mael (zang), die in 1968 werd opgericht als Halfnelson.

Die band bestond, naast de broers Mael, uit de broers James (bas) en Earle Mankey (gitaar) en Harley Feinstein (drums). In januari 1972 verscheen hun zelfgetitelde debuut, geproduceerd door Todd Rundgren. 

Het album verkocht nauwelijks en de bandnaam veranderde in Sparks. Het debuutalbum werd in juli 1972 heruitgebracht onder de nieuwe naam en de single Wonder Girl reikte in de Amerikaanse hitparade tot nummer 112 (opvallend detail: in de video is Ron te zien met een grote bos haar!). 

Het tweede album (A Woofer in Tweeter's Clothing, oktober 1972) trok de aandacht in Engeland, leidde tot een succesvolle tour aldaar en uiteindelijk tot een verhuizing van de Mael-broers naar het VK. Daar startten ze een nieuwe versie van Sparks met Martin Gordon (bas), Adrian Fisher (gitaar) en 'Dinky' Diamond (drums).

Die band had grote successen met het derde (Kimono My House, mei 1974), vierde (Propaganda, november 1974) en vijfde album (Indiscreet oktober 1975). Ook hadden ze hits in Europa met songs als This Town Ain't Big Enough For Both Of Us, Amateur Hour, Never Turn Your Back On Mother Earth, Something For The Girl With Everything en Looks, Looks, Looks. Allemaal afkomstig van die drie albums.

Hierna keren ze terug naar de VS, bestaat de band alleen nog uit de broers Mael en zoeken ze aansluiting bij de trends van de tweede helft van de jaren zeventig: glam rock, disco en synth-pop. Hun ster is dalende en tussen 1988 en 1994 zijn ze zelfs even helemaal uit beeld. Toch weten ze weer succesvol te worden, zowel artistiek als commercieel. Met name sinds het geweldige, maar afwijkende album Lil' Beethoven uit 2002 (luister maar eens naar The Rhythm Thief).

En ook nu nog, bijna zestig jaar na de oprichting van Halfnelson, zijn de broers nog actief én relevant. In mei 2025 verscheen hun 26e studio-album Mad! en het staat weer vol met uptempo nummers en ballads, gevoelige en humoristische tracks. Met name dat laatste is hun handelsmerk. Nummers met teksten die een dubbele laag hebben en titels als Running Up A Tab At The Hotel For The Fab en A Long Red Light, maar ook de gejaagde opener Do Things My Own Way is groots en muzikaal zeer interessant. Het mooie Drowned In A Sea Of Tears laat dan weer hun serieuze kant zien. Het is weer een zeer geslaagd album.

In oktober 2025 verscheen een 'companion EP' onder de titel Madder!. Dit zijn niet zomaar vier out-takes van Mad!, maar voldragen songs die zich moeiteloos kunnen meten met de songs op dat album. Mijn favorieten zijn Porcupine en They. Met name die laatstgenoemde track laat horen dat Ron en Russell zichzelf nog steeds weten te vernieuwen. Op die manier hebben ze wel iets weg van David Bowie. Aansluiten bij de tijdsgeest en tegelijk je unieke zelf blijven. Dat ze nog maar lang muziek mogen blijven maken.

© 2026 TTZL

Officiële website: Sparks

Wikipedia EN: Sparks

Wikipedia NL: Sparks

YouTube: Mad! [album]

YouTube: Madder! [album]

Spotify: Mad! [album]

Spotify: Madder! [album]

YouTube: Do Things My Own Way [video]

YouTube: Running Up A Tab At The Hotel For The Fab

YouTube: A Long Red Light

YouTube: Drowned In A Sea Of Tears [video]

YouTube: Porcupine [video]

YouTube: They [lyric video]

YouTube: Wonder Girl [video - van Halfnelson/Sparks, 1972]

YouTube: This Town Ain't Big Enough For Both Of Us [video - van Kimono My House,  1974]

YouTube: Amateur Hour [van Kimono My House, mei 1974]

YouTube: Never Turn Your Back On Mother Earth [video - van Propaganda, 1974]

YouTube: Something For The Girl With Everything [video - van Propaganda, 1974]

YouTube: Looks, Looks, Looks [van Indiscreet, 1975]

YouTube: The Rhythm Thief [van Lil' Beethoven, 2002]