Als je naar de voorkant van de cassette-hoes kijkt, zie je de Tabakis met gitaar. Opmerkelijk als je weet dat zijn kerk alle instrumenten en seculiere melodieën als satanisch en een bedreiging van het gezinsleven beschouwt. Zelf zegt hij daarover: "De elektrische gitaar wordt in de kerk een beetje verkeerd begrepen, men denkt dat die 'van de duivel' is". Tabakis trekt zich daar niet veel van aan.
Het album is opgepikt door enkele media in noordwest Europa en het is nu uitkijken dat het album geen hype wordt. Dat zou namelijk zonde zijn, want het is echt de moeite waard.
Opener is het rustige Relaxation Music With Tanbur (het enige nummer met een engelstalige titel) waarin hij rustig aan de snaren van de tanbur plukt, over een ambient-achtergrond met ondere andere geluiden van vogels.
Het is in het tweede nummer, met de pakkende titel Ἠλεκτρικαὶ Ὑμνωδίαι – Α΄ Ἑωθινὸν μὲ ἠλεκτρικὴν κιθάραν ἄνευ τάστων (perdesiz) [Elektrische hymnen – Eerste Eothin met elektrische gitaar zonder frets (perdesiz)], dat Tabakis wat hardere, fellere klanken uit zijn gitaar tovert (NB 'perdesiz' verwijst naar het gebruik van een fretloze gitaar, vandaar de vloeiende toonovergangen). Het nummer intrigeert en is een voorbode voor wat gaat komen.
Tracks drie, vier, vijf en zes (voor de leesbaarheid verwijs ik naar de titels en vertalingen aan het einde van dit blog) bouwen hierop voort en hebben overeenkomsten met de stemmige filmmuziek van Neil Young's Dead Man soundtrack of de Afrikaanse Tuareg Guitar klanken. De nummers klinken soms melancholisch en dan ineens weer ongemeen fel. De muzikale keuzes zijn vaak verrassend en zullen mede voortkomen uit zijn achtergrond in de Byzantijnse muziek.
Tot zover kant A van de cassette, die niet naliet te verbazen. Je bent dan echter nog niet klaar voor kant B, die weet te overrompelen.
Songs zeven en acht hebben respectievelijk 'Techno' en 'Techno Christmas' in de titel, al geeft Tabakis wel een heel eigen draai aan die 'techno'. Je moet het horen om het te geloven. Vooral track acht, gezongen over een house-beat en een guitar-drone, spreekt mij aan.
Tracks negen en tien hebben dan weer elementen van dubstep en aanverwante genre's, waarover Tabakis een soort rap aflevert. De laatste twee nummers, elf en twaalf, zijn rustig van aard en worden opgeluisterd met het engelachtige stemgeluid van zangeres Εὐγενία Συμέλα Ἀρμένη (ofwel Evgenia-Symela Armeni). Bij eerste beluistering klinkt het wellicht wat vreemd in de oren, maar na herhaalde beluistering begint het echt te beklijven.
Eerlijk gezegd, vind ik het moeilijk om te bepalen of ik dit album net zo leuk had gevonden als het niet door een 53-jarige Grieks orthodoxse priester was gemaakt. Het 'exotica'-element zal ongetwijfeld meespelen, maar dan was de lol er na een paar keer luisteren wel vanaf geweest. En hoe vaker ik het album beluister, hoe meer dingen ik erin ontdek en het belangrijkste, het album gaat mij niet vervelen.
© 2026 TTZL
[Ontspanningsmuziek met tanbur]
[Elektrische hymnen – Eerste Eothin met elektrische gitaar zonder frets (perdesiz)]
04 YouTube: Δὸς ἀγκαλιάν, τῆς ἀγάπης πινελιάν!
[Geef me een knuffel, een vleugje liefde!]
06 YouTube: Φῶς Ἱλαρόν καὶ Ἠλεκτρικόν
07 YouTube: Techno ἐν Μοναστηρίῳ
08 YouTube: Ἄναρχος Θεός – Βυζαντινὰ Κάλαντα τῶν Χριστουγέννων ἐν ἤχῳ α΄ (Techno Christmas)
09 YouTube: Ντουμπάϊ πάει
10 YouTube: Φλεξάρεις Κάργα – Ἐκκλησιαστικὴ Rap
11 YouTube: «Χαῖρε, Παρθένε Σουμελά» – Ψαλτοτράγουδον (ᾀδόμενον ὑπὸ τῆς Εὐγενίας Συμέλα Ἀρμένη)
12 YouTube: Ῥόδον Ψυχῆς (ᾀδόμενον ὑπὸ τῆς Εὐγενίας Συμέλα Ἀρμένη)
