Zoeken in deze blog

zondag 26 juli 2026

#713: The Ex - 1936, The Spanish Revolution (1986)

De Nederlandse anarcho-punk band The Ex bestaat sinds 1979 (zie ook blogs #183 en #392). Ze maken ook nu nog relevante muziek, mede doordat die muziek een ontwikkeling heeft doorgemaakt en jazz, noise, improvisatie en niet-westerse muziek incorporeert.

In 1986 verscheen er een speciale uitgave. Het was een dubbele 7-inch single, gecombineerd met een boekje van 144 pagina's met daarin songteksten, foto's en essays over de Spaanse Revolutie. Dat was een maatschappelijke en economische revolutie in Spanje waarbij bedrijven arbeiderszelfbestuur kregen. De aanjager van deze coöperaties was de anarchosyndicalistische vakbond Confederación Nacional del Trabajo (CNT).

Op de singles staan twee eigen nummers van The Ex (They Shall Not Pass en People Again) en twee traditionele nummers (El Tren Blindado en Ay Carmela). 

El Tren Blindado is gebaseerd op het tradionele nummer "Los Contrabandistas De Ronda" dat origineel over smokkelaars gaat. In de loop van de tijd werd het een muzikaal sjabloon dat met nieuwe teksten gebruikt werd om over contemporaine zaken te zingen. Ay Carmela werd gezongen door de Spaanse partizanen in de strijd tegen Napoleon in 1808. Ook hiervan werd de tekst vaak aangepast aan nieuwe gebeurtenissen. Beide nummers zijn daarom bekend onder vele verschillende titels.

The Ex zingt deze nummers in het Spaans, maar muzikaal trekken ze het volledig naar hun eigen, anarcho-punk stijl. Die stijl horen we natuurlijk nog beter terug in de twee originele nummers, alhoewel deze ook niet helemaal oorspronkelijk zijn. 

They Shall Not Pass heeft namelijk teksten uit diverse revolutionaire liederen genomen en daar is een nieuw nummer van gemaakt. In People Again is een interview met CNT-dagloner Juan Moreno (uit het boek Blood Of Spain van Ronald Fraser) als basis gebruikt voor de tekst.

Zelfs als de muziek je niet aanspreekt kun je volgens mij niet anders dan onder de indruk zijn van de toewijding waarmee 1936, The Spanish Revolution is gecreëerd door The ExIn 1997 werd het heruitgebracht met de muziek op twee 3"-mini CDs. Op dit moment is het helaas niet verkrijgbaar op vinyl of CD (behalve tweedehands), maar wel via de Bandcamp website van de band (maar dat is eigenlijk geen vervanging voor een versie met dat mooie boekwerk).

© 2026 TTZL


Officiële website: The Ex
Wikipedia EN: The Ex
Wikipedia NL: The Ex


YouTube: Ay Carmela
YouTube: People Again

zondag 19 juli 2026

#712: Maggie MacNeal - When You're Gone (1975)

Er zijn van die artiesten waar je weinig mee hebt, die dan ineens met een nummer komen dat je wél aanspreekt. Voor mij is dat het geval met Maggie MacNeal.

De carriére van Sjoukje van ’t Spijker (later ook wel bekend onder haar getrouwde naam Sjoukje Smit) begon als Maggie MacNeil, een 'Schotse vertaling' van Van 't Spijker

Na een auditie mocht ze met producent Hans van Hemert in 1971 de single I Heard It Through The Grapevine opnemen. De plaat werd geen succes en Van Hemert koppelde haar vervolgens aan Willem Duyn als het duo Mouth & MacNeal (Van Hemert koos een iets andere schrijfwijze van haar naam). 

Dit duo had vanaf 1971 vier succesvolle jaren met negen Top 40 hits, waaronder de nummer één hits How Do You Do en Hello A. Ook in veel Europese landen hadden ze succes met deze (naar mijn mening) middelmatige popnummers. In april 1974 deden ze mee aan het Eurovisie Songfestival waar ze derde werden met I See A Star, ook Nederlandstalig uitgebracht als Ik Zie Een Ster. And het eind van het jaar zorgen al langer levende spanningen voor het einde van het duo.

In juni 1975 bracht MacNeal haar tweede solo-single uit: Nothing Else To Do. Het nummer werd geschreven door Sjoukje, samen met haar man Frans Smit en Peter van Asten (als Peter Bewley) en het is nog grotendeels in de stijl van de nummers van Mouth & MacNeal.

Groot is dan ook de verrassing als in oktober van hetzelfde jaar When You're Gone uitkomt. Het is door het echtpaar Smit zelf geschreven en het is een prachtige, gedragen ballad waarop de ondersteuning door Het Gewestelijk Orkest wonderen doet. MacNeal heeft aangegeven dat het op dit nummer voor het eerst is dat zij volledig met haar eigen stem zingt, zonder stemverbuigingen. 

Er is ook een mooie opbouw in de track. Eerst een ruime minuut een trage opbouw, dan een iets meer uptempo gedeelte met het refrein, vervolgens een break met gesproken woord en dan gaat het tempo en volume weer omhoog, richting de climax. Gewoon een mooi nummer. Mother Nature op de b-kant ook leuk, maar is geen partij voor de a-kant. 

Opvallend genoeg werd het nummer een nummer één hit in Brazilië, wat haar een gouden single, gouden LP en een tournee door dat land opleverde.

In 1976 werkt MacNeal mee aan het project Zing Je Moerstaal, waarbij gedichten van Nederlandse auteurs door Nederlandse artiesten op muziek zijn gezet. Zij schrijft muziek bij een gedicht van Theun de Winter en dat wordt het nummer Terug Naar De Kust dat, wederom ondersteund door Het Gewestelijk Orkest, een top tien hit wordt. Het nummer heeft eenzelfde soort charme als When You're Gone.

Terug Naar De Kust betekent ook de start van meer Nederlandstalig werk van haar hand. Zo doet ze in 1980 opnieuw mee aan het Eurovisie Songfestival met het Nederlandstalige nummer Amsterdam.

Vanaf de jaren negentig verdeeld zij haar tijd tussen werkzaamheden voor televisie en diverse muzikale projecten. 

© 2026 TTZL


Wikipedia EN: Maggie MacNeal
Wikipedia NL: Maggie MacNeal

YouTube: Mother Nature

YouTube: How Do You Do [Mouth & MacNeal - 1971]
YouTube: Hello A [Mouth & MacNeal - 1972]
YouTube: I See A Star / Ik Zie Een Ster [Mouth & MacNeal - 1974]
YouTube: Nothing Else To Do [1975]
YouTube: Terug Naar De Kust [1976]
YouTube: Amsterdam [1980]Amsterdam

zaterdag 11 juli 2026

#711: π. Διονύσιος Ταμπάκης [Fr. Dionysios Tabakis] - Paradise Metal (2026)

Na een (door omstandigheden) blogloze week heb ik deze week iets bijzonders. Op Facebook zag ik onlangs het debuutalbum van een 53-jarige priester van de Griekse orthodoxse kerk: π. Διονύσιος Ταμπάκης ofwel Father Dionysios Tabakis.

Als je naar de voorkant van de cassette-hoes kijkt, zie je de Tabakis met gitaar. Opmerkelijk als je weet dat zijn kerk alle instrumenten en seculiere melodieën als satanisch en een bedreiging van het gezinsleven beschouwt. Zelf zegt hij daarover: "De elektrische gitaar wordt in de kerk een beetje verkeerd begrepen, men denkt dat die 'van de duivel' is". Tabakis trekt zich daar niet veel van aan.

Het album is opgepikt door enkele media in noordwest Europa en het is nu uitkijken dat het album geen hype wordt. Dat zou namelijk zonde zijn, want het is echt de moeite waard.

Opener is het rustige Relaxation Music With Tanbur (het enige nummer met een engelstalige titel) waarin hij rustig aan de snaren van de tanbur plukt, over een ambient-achtergrond met ondere andere geluiden van vogels. 

Het is in het tweede nummer, met de pakkende titel Ἠλεκτρικαὶ Ὑμνωδίαι – Α΄ Ἑωθινὸν μὲ ἠλεκτρικὴν κιθάραν ἄνευ τάστων (perdesiz) [Elektrische hymnen – Eerste Eothin met elektrische gitaar zonder frets (perdesiz)], dat Tabakis wat hardere, fellere klanken uit zijn gitaar tovert (NB 'perdesiz' verwijst naar het gebruik van een fretloze gitaar, vandaar de vloeiende toonovergangen). Het nummer intrigeert en is een voorbode voor wat gaat komen.

Tracks drie, viervijf en zes (voor de leesbaarheid verwijs ik naar de titels en vertalingen aan het einde van dit blog) bouwen hierop voort en hebben overeenkomsten met de stemmige filmmuziek van Neil Young's Dead Man soundtrack of de Afrikaanse Tuareg Guitar klanken. De nummers klinken soms melancholisch en dan ineens weer ongemeen fel. De muzikale keuzes zijn vaak verrassend en zullen mede voortkomen uit zijn achtergrond in de Byzantijnse muziek.

Tot zover kant A van de cassette, die niet naliet te verbazen. Je bent dan echter nog niet klaar voor kant B, die weet te overrompelen. 

Songs zeven en acht hebben respectievelijk 'Techno' en 'Techno Christmas' in de titel, al geeft Tabakis wel een heel eigen draai aan die 'techno'. Je moet het horen om het te geloven. Vooral track acht, gezongen over een house-beat en een guitar-drone, spreekt mij aan. 

Tracks negen en tien hebben dan weer elementen van dubstep en aanverwante genre's, waarover Tabakis een soort rap aflevert. De laatste twee nummers, elf en twaalf, zijn rustig van aard en worden opgeluisterd met het engelachtige stemgeluid van zangeres Εὐγενία Συμέλα Ἀρμένη (ofwel Evgenia-Symela Armeni). Bij eerste beluistering klinkt het wellicht wat vreemd in de oren, maar na herhaalde beluistering begint het echt te beklijven.

Eerlijk gezegd, vind ik het moeilijk om te bepalen of ik dit album net zo leuk had gevonden als het niet door een 53-jarige Grieks orthodoxse priester was gemaakt. Het 'exotica'-element zal ongetwijfeld meespelen, maar dan was de lol er na een paar keer luisteren wel vanaf geweest. En hoe vaker ik het album beluister, hoe meer dingen ik erin ontdek en het belangrijkste, het album gaat mij niet vervelen.  

© 2026 TTZL

Spotify: Paradise Metal [album]

01 YouTube: Relaxation Music With Tanbur
[Ontspanningsmuziek met tanbur]
02 YouTube: Ἠλεκτρικαὶ Ὑμνωδίαι – Α΄ Ἑωθινὸν μὲ ἠλεκτρικὴν κιθάραν ἄνευ τάστων (perdesiz)
[Elektrische hymnen – Eerste Eothin met elektrische gitaar zonder frets (perdesiz)]
[Elektrische Psalmen – “Goddelijk Geloof” – geluid 3]
04 YouTube: 
Δὸς ἀγκαλιάν, τῆς ἀγάπης πινελιάν!
[
Geef me een knuffel, een vleugje liefde!
]
[Aan de Theotokos met een gitaar zonder frets (perdesiz)]
06 YouTube:
 Φῶς Ἱλαρόν καὶ Ἠλεκτρικόν
[Licht, vrolijk en elektrisch]
07 YouTube: Techno ἐν Μοναστηρίῳ
[Anarchic God – Byzantijnse kerstliederen in Echo A (Techno Christmas)]
09 YouTube: Ντουμπάϊ πάει
["Wees gegroet, Maagd Sumela" – Psalter (uitgevoerd door Eugenia Symela Armeni)]
12 YouTube: 
⁠Ῥόδον Ψυχῆς (ᾀδόμενον ὑπὸ τῆς Εὐγενίας Συμέλα Ἀρμένη)
[Roos van de Ziel (uitgevoerd door Eugenia Symela Armeni)]

YouTube: Dead Man (soundtrack) [Neil Young]