Bij het horen van de naam Cher denk je al snel aan haar successen uit de jaren tachtig en negentig als If I Could Turn Back Time, Believe en Strong Enough. Die kant van Cher spreekt mij niet zo aan, maar haar werk uit de jaren zestig en zeventig is andere koek.
Haar muzikale verhaal start in 1962 als Salvatore Bono en Cheryl Sarkisian elkaar ontmoeten. Bono schrijft, arrangeert en produceert muziek en samen werken ze als achtergrondzangers voor Phil Spector. Eind 1964 mogen ze als het duo Sonny & Cher een single opnemen. Ze worden als snel succesvol met hits als I Got You Babe, Little Man en The Beat Goes On. Opvallend is daarbij de rollenomkering waarbij Cher de lage stem vertolkt en Sonny de hoge.
In 1973 houdt het duo op te bestaan en hetzelfde geldt in 1975 voor hun huwelijk (sinds 1969). Opvallend genoeg had Cher tegelijk met Sonny & Cher ook een solo-carrière. Reeds in 1964 mocht ze bij Phil Spector een eerste single opnemen als Bonnie Jo Mason. Ringo, I Love You werd echter niet op de radio gedraaid omdat DJ's door haar lage stem dachten dat ze te maken hadden met een man die over zijn liefde voor Ringo Starr (van The Beatles) zong. Singles onder de naam Cher volgen en haar eerste solo-album komt slechts twee maanden na het debuutalbum van Sonny & Cher. Daarna lopen beide carrières een aantal jaar parallel.
Op de vroege solo-albums van Cher staan een aantal tijdloze singles. Die nummers hebben gemeen dat het een mix is van pop en folk rock, gecombineerd met een melancholisch en theatraal karakter in de voordracht en een instrumentatie met invloeden uit de zigeunermuziek.
Een eerste voorbeeld horen we al in februari 1966 in Bang Bang (My Baby Shot Me Down). Nog beter uitgewerkt is het in twee nummers uit de jaren zeventig die ik ooit gecombineerd op een original double hit single kocht: Gypsies, Tramps & Thieves en Dark Lady.
Het eerstgenoemde nummer (uit november 1971) kent een mooi intro en al vrij snel horen we het sonore stemgeluid van Cher. Na dertig seconden is het verhaal tekstueel geschetst en is het tijd voor het magnifieke refrein dat qua tempo, dynamiek en intensiteit mooi contrasteert met de coupletten. Het is twee-en-een-halve minuut genieten.
Dark Lady (uit februari 1974) vind ik zo mogelijk nog beter. Het intro is twintig seconden lang heel delicaat, waarna het nummer losbarst. De track heeft alle hiervoor genoemde kenmerken, maar de sterke verhaallijn van de tekst is een bonus. In de half gesproken, half gezongen coupletten zit een complete film noir verstopt. Het is wat mij betreft een perfecte song.
De vroege solo-albums van Cher staan allemaal op de streamingplatforms, dus je ook die periode uit haar carrière prima ontdekken of herbeleven.
© 2026 TTZL

Geen opmerkingen:
Een reactie posten