Nadat hij op zijn twaalfde in het schoolorkest was begonnen met drummen, begon zijn carrière in de jaren zestig met The Sorcerers en Young Blood. Beide bands brachten enkele singles uit.
Ondertussen raakte hij bevriend met muzikanten uit de scene in Birmingham, zoals Robert Plant en John Bonham (beide van Led Zeppelin), Noddy Holder (Slade) en Tony Iommi (Black Sabbath). In april 1970 werd hij gevraagd om plaats te nemen op de drumkruk bij de groep van gitarist Jeff Beck. Na het uiteenvallen van die band (na twee albums) vormde Powell, met onder andere zanger Frank Ariello, de band Bedlam. Echter, na één album was ook dat avontuur alweer over.
Bovenstaande is symptomatisch voor de rest van Powell's loopbaan. Gedurende periodes was hij lid van bands als Rainbow, Michael Schenker Group, Whitesnake, Emerson, Lake & Powell en Black Sabbath. Ook speelde hij in de bands van Gary Moore, Graham Bonnet en Brian May en deed hij veel sessiewerk. Hij is te horen op vele singles en albums van andere artiesten.
Tussendoor maakte Powell ook een aantal "solo"-albums. Solo staat hier tussen aanhalingstekens omdat hij hierbij gebruik maakte van zijn uitgebreide groep bevriende muzikanten. Met name zijn eerste drie albums zijn interessant: Over The Top (1979), Tilt (1981) en Octopuss (1982). In 2017 zijn die geremasterd en in een 3CD-box uitgebracht als The Polydor Years.
Van die drie albums vind ik Tilt het best, maar misschien komt dat omdat ik dat album had gekocht toen het uitkwam en de LP behoorlijk veel heb gedraaid.
Het album kent een duidelijke tweedeling. Op kant A staan vier vocale tracks en de zanger van de eerste drie tracks is Elmer Gantry. The Right Side, Jekyll & Hyde en Sooner Or Later zijn uptempo tracks die een een hard rock basis hebben, maar doorspekt zijn met veel andere invloeden. De vierde track (Living A Lie) is een echte power ballad die gezongen wordt door Frank Ariello, zijn oude maatje uit Bedlam.
Op het album doen verder bekende namen als Mel Collins, Bernie Marsden, Jeff Beck, Gary Moore, Jack Bruce en Don Airey mee. Powell was zelf geen songschrijver, maar met songschrijvende vrienden Airey, Moore en Jan Hammer is dat geen probleem.
Kant A is prima, maar kant B springt daar voor mij bovenuit. Vier krachtige, instrumentale nummers waarbij Jeff Beck op het eerste en het laatste nummer van die plaatkant (Cat Moves en Hot Rock) de show steelt met prachtige gitaarsolo's. Tussendoor doet Gary Moore hetzelfde op track 2 en 3. Sunset is een instrumentale power ballad waarop Moore prachtig ingehouden speelt. Dat kun je niet zeggen van The Blister. Dit is de meest luide track van het album en werkelijk alle registers gaan hier open. Powell, Moore en Airey produceren hier mijn favoriete nummer van de plaat.
De tweedeling in een vocale en een instrumentale kant is helaas losgelaten bij heruitgaven op CD. De nummers zijn dan wat door elkaar gehusseld. Gelukkig biedt de programmeerfunctie van de CD-speler uitkomst.
Cozy Powell wordt door muzikanten gezien als een van de beste en meest invloedrijke drummers aller tijden. Als je daar meer van wilt weten kun je kijken naar Hammer: Cozy Powell The Life Story Of (Original Documentary) op YouTube.
© 2026 TTZL
Officiële website: Cozy Powell
Wikipedia EN: Cozy Powell
Wikipedia NL: Cozy Powell
YouTube: Tilt [album]
YouTube: The Right Side
YouTube: Jekyll & Hyde
YouTube: Sooner Or Later
YouTube: Living A Lie
YouTube: Cat Moves
YouTube: Sunset
YouTube: The Blister
YouTube: Hot Rock
Geen opmerkingen:
Een reactie posten