In dat rijtje hoort ook de Bredase band Piu Piu. Begin jaren tachtig brachten ze een paar (demo-)cassettes uit en een 12" getiteld Laga Laga, waarna ze een mini-LP voor Epic mochten maken in 1984. Het resultaat heet Nougat en heeft raakvlakken met muziek van eerder genoemde bands als The Dutch, Tent en Urban Heroes.
Het album opent met Marsepeine Baby en dat heeft een mooi stuwend ritme, gecombineerd met een prominente, staccato gitaar. Een fijne baslijn en prima zang maken het tot een prima nummer. The Big Cigar is daarna wat meer uptempo, maar maakt wat minder indruk op mij, omdat het wat rommelig aandoet. Het nummer dat kant A afsluit, Loeki Poell, bevalt mij dan weer een stuk beter. Avontuurlijker in instrumentatie, arrangement en vocale lijn en lekker strak gespeeld.
Kant B opent met De Afrikaantjes en dat nummer kent, indachtig de titel, een heel prettig, Afrikaans aandoend gitaargeluid. Het instrumentale Flughafen is dan weer heel anders van toon en karakter. Een zompig en loom ritme, met dit keer een hoofdrol voor de toetsen. Apart en gruizig, maar wel leuk. I Like To Love My Baby But... is een lekker springerige afsluiter, waarbij de Belgische band T.C. Matic als referentiekader dient. Niet gek als je bedenkt dat Jean-Marie Aerts de mini-LP heeft geproduceerd.
Na deze ene plaat was het wat Epic betreft wel over voor Piu Piu. In 1986 maakte ze nog één single (Your Satellite) voor het maar kort bestaande Ring Records (van Golden Earring's George Kooymans en Barry Hay). De meeste bandleden duiken daarna op in allerlei andere bands, met als meest prominente voorbeeld Jac Bico in de Beatles tribute band The Analogues.
© 2025 TTZL
Discogs:
Youtube: Marsepeine Baby
Youtube: The Big Cigar
Youtube: Loeki Poell
Youtube: De Afrikaantjes
Youtube: Flughafen
Youtube: I Like To Love My Baby But...
YouTube: Your Satellite
Geen opmerkingen:
Een reactie posten