#545: A·F·X - Orphaned Deejay Selek 2006-08 (2015)

Wat hebben AFX, Aphex Twin, Blue Calx, Bradley Strider, Brian Tregaskin, Caustic Window, GAK, Karen Tregaskin, Phonic Boy On Dope, Polygon Window, Power-Pill, Q-Chastic, Ricardo Jamiro, Rutchkfard Games, Smojphace, Soit - P.P., The Dice Man, The Tuss, user18081971 en user48736353001 met elkaar gemeen? 

Het zijn allemaal aliassen van Richard D. James en dan heb ik nog niet eens de samenwerkingen genoemd, zoals Mike & Rich en Universal Indicator.

De discografie van James is een nachtmerrie voor de ware verzamelaar met zoveel verschillende namen waaronder hij werk uitbrengt. Er zijn reguliere albums, maar er zijn vooral tientallen EP's in veelal gelimiteerde oplagen. En er zijn losse tracks op compilatie-albums. En dan zijn er nog compilaties van die EP's en losse tracks. En geen van de discografieën op internet lijkt helemaal compleet  te zijn. 

Aphex Twin is wel de bekendste naam waaronder James muziek uitbrengt en dit is ook de naam waaronder hij tot nu toe de meeste (zes) volledige albums heeft uitgebracht, die allemaal zeer de moeite waard zijn. Als getracht wordt om de muziek te omschrijven die hij als Aphex Twin uitbrengt vallen veelal termen als 

ambient techno, 

IDM, 

electronica en 

dark ambient, naast onder andere drone, minimalism, acid techno en avant-garde .

De gemene deler van de releases onder de variantnaam AFX (c.q. 

/afx\, A.F.X., Afx, A·F·X of afx) is dat ritmes de basis vormen en dat ze over het algemeen wat minder hectisch zijn. Dat geldt voor de Analogue Bubblebath en Analord series, maar ook voor een losse EP als Orphaned Deejay Selek 2006-08 die in 2015 ineens verscheen na tien jaar inactiviteit onder de AFX-naam.

De 8-track EP opent met serge fenix Rendered 2 waarin snelle synthesizerlijnen en acid-achtige melodielijnen versmelten tot een drie minuten durende achtbaanrit. oberheim blacet1b laat dan weer een ander geluidspalet horen terwijl de intensiteit behouden blijft.

Het korte dmx acid test, bonus EMT beats en NEOTEKT72 zijn kale, spartaanse, puur op ritme gebaseerde tracks en midi pipe1c sds3time cube/klonedrm is nogal afwijkend door het gebruik van pijporgel-achtige geluiden. 

De beste nummers vind ik simple slamming b 2, dat doet denken aan de Analord-series en een prachtig gedempt karakter heeft, en de afsluiter van de EP waarin alle elementen van de EP samen lijken te komen: r8m neotek beat.

Richard D. James is zo'n maker waar ik alleen al van hou omdat hij zich niet in een hokje laat plaatsen, volledig zijn eigen gang gaat en altijd weet te boeien, zelfs als een release je minder of niet aanspreekt. Dat soort artiesten moeten we koesteren.

© 2023 TTZL

Officiële (label) website: Aphex Twin

Wikipedia EN: Aphex Twin

Wikipedia NL: Aphex Twin

YouTube: Orphaned Deejay Selek 2006-08 [EP]
Spotify: Orphaned Deejay Selek 2006-08 [EP]

YouTube: serge fenix Rendered 2

YouTube: dmx acid test

YouTube: oberheim blacet1b

YouTube: bonus EMT beats

YouTube: simple slamming b 2

YouTube: midi pipe1c sds3time cube/klonedrm

YouTube: NEOTEKT72

YouTube: r8m neotek beat

#492: VA - The Fire This Time (2002)

Heel af en toe kom je iets tegen waar je met verbazing en ongeloof naar luistert. De audiodocumentaire The Fire This Time is zoiets. Ik kwam deze tegen toen ik de rij albums bekeek waar muziek van Bass Communion op voorkomt, een project van Steven Wilson dat ik nauwgezet volg. 

Het bleek te gaan om een dubbel-CD waar op de eerste disc een audiodocumentaire van Grant Wakefield staat over de Golfoorlog (1990-1991, na de inval van Irak in Koeweit). Het werk ontstond nadat Wakefield met Miriam Ryle in 1999 naar Irak reisde met de bedoeling om een bijgewerkte versie van haar documentaire Voices From Iraq (1994) te maken. 

Ze maakten opnamen in en rond Baghdad en legden interviews vast, onder andere met Hans Von Sponeck, de 'United Nations Humanitarian Coordinator for Iraq'). Bij terugkomst werd het nieuwe materiaal door TV-stations geweigerd en zocht Wakefield naar een andere manier om het te openbaren. 

Hij werkte vervolgens meer dan drie jaar aan de collage waarin hij als verteller - ondersteund door flitsen uit interviews, nieuwsuitzendingen en officiële (overheids- en militaire) verklaringen - de geschiedenis van de Golfoorlog beschrijft. Dat alles wordt ondersteunt door (meest) exclusieve tracks van grote namen uit de alternatieve elektronische muziek. Wakefield begint zijn verhaal bij de oorsprong van het land Irak en gaat via onder andere de koloniale periode naar de aanleiding voor de inval in Koeweit door Irak en alles wat daarna gebeurt.

Nou heb ik de Golfoorlog bewust meegemaakt, maar op één of andere manier heb ik meer herinneringen aan de Irakoorlog (ook wel Tweede Golfoorlog genoemd), want wat ik in deze audiodocumentaire hoorde tart alle beschrijving. 

Hoe de militaire operatie onder de vlag van de UN werd geschoven, hoe het veranderde van een defensieve in een offensieve missie, hoe sancties als een echt wapen werden gebruikt zonder de burgerbevolking te sparen en hoe  onophoudelijke bommentapijten het land volledig met de grond gelijk maakten. 

Je kunt tijdens het luisteren niet anders dan denken aan de oorlog in Oekraïne en de huidige morele verontwaardiging komt dan toch in een wrang daglicht te staan. De audiodocumentaire is geen lichte kost en je moet er echt geconcentreerd naar luisteren, liefst via een hoofdtelefoon, maar het is het naar mijn mening waard.

De al eerder gememoreerde muziek staat op de tweede CD in de instrumentale  versies, dus zonder de verteller. Voor het project gecreëerde nummers als Lines In The Sand [Higher Intelligence Agency], Get Thee Behind Me [Soma] en We're Doing Well Now [Barbed] zijn van hoge kwaliteit, maar ook de bewerkingen van bestaande tracks als Conoid Tones (excerpt) [Higher Intelligence Agency], The Box (re-mixed by Bump 'N'Grind) [Orbital] en Come To Daddy (re-mixed by Black Lung) [Aphex Twin] kunnen mij zeer bekoren.

Maar natuurlijk draait het vooral om de audiodocumentaire van Grant Wakefield die ook twintig jaar na het verschijnen ervan nog steeds indruk weet te maken.

© 2022 TTZL

Officiële website: Grant Wakefield / "The Fire This Time" project

YouTube: The Fire This Time [album]

Spotify: The Fire This Time [album]

YouTube: Lines In The Sand (instrumental) [Higher Intelligence Agency]
YouTube: Get Thee Behind Me (instrumental) [Soma]

YouTube: We're Doing Well Now (instrumental) [Barbed]

YouTube: Conoid Tones (excerpt) (instrumental) [Higher Intelligence Agency]

YouTube: The Box (re-mixed by Bump 'N'Grind) (instrumental) [Orbital]

YouTube: Come To Daddy (re-mixed by Black Lung) (instrumental) [Aphex Twin]

#54: [VA] - Trance Europe Express (1993)

In het begin van de jaren negentig bedachten Rob Deacon en Robin Gibson in de UK het concept van een compilatie-CD met een aanvullend magazine met artikelen over de artiesten op de CD. Omdat geen van de benaderde uitgeverijen met hen in zee wilde gaan begonnen ze hun eigen uitgeverij, Volume. De uitgaven kwamen als een standaard CD in een 'jewel case' met een magazine op hetzelfde formaat (met standaard 192 pagina's) in een kartonnen 'slipcase'.

Na een aantal reguliere uitgaven van de CD/magazine-combinatie verscheen in 1993 een eerste special: Trance Europe Express. Deze uitgave richt zich volledig op (het zal niet verbazen) Europese trancemuziek in al zijn verschijningsvormen. Het is een dubbel-CD met weer een bijgaand magazine en de keuze van de tracks is geweldig. Veel acts die later een grote naam zouden worden stonden hier al op.

CD-1 opent al direct met een knaller: Semi-Detached van Orbital. Het nummer start heel rustig en langzaamaan komen er ritmische accenten bij. Het geheel wordt een hypnotiserend brouwsel dat in de laatste minuut weer langzaam wordt afgebouwd. Ook is er een nummer van Thomas Fehlmann onder de projectnaam Readymade getiteld Face The Day. Een mooi, bijna ambient-achtig werkje. Verder mooie dub van Bill Laswell's project Material (Praying Mantra), bubbelende synthesizers in Desir van System 7 en prachtige vocalen van Billie Ray Martin in Spooky's Persuasion.

Op CD-2 gaat het feest gewoon verder met namen als Moby (met het sfeervolle Move) en Sven Väth's Barbarella (met het fijn stampende The Mission). 

Ook voor de wat avontuurlijkere en/of experimentelere trance is er ruimte middels tracks van The Orb (Majestic) en Aphex Twin (Analogue Bubblebath 3). De Nederlandse eer wordt hooggehouden door Trance Induction (N) en Psychick Warriors Ov Gaia (Dust).

De samenstellers van Volume hebben na deze geweldige compilatie in de jaren negentig nog vier edities van Trans Europe Express uitgebracht. Daarnaast zijn er nog twee Trans Atlantic (focus: Amerika) en één Trance Pacific (focus: Australië) compilaties uitgebracht. Allemaal zeer de moeite waard.

© 2013 TTZL


Wikipedia EN: Volume
Youtube: Semi-Detached [Orbital]
Youtube: Face The Day [Readymade]
Youtube: Praying Mantra [Material]
Youtube: Desir [System 7]
Youtube: Persuasion [Spooky & Billie Ray Martin]
Youtube: Move [Moby]
Youtube: The Mission [Barbarella]
Youtube: Majestic [The Orb]
Youtube: Analogue Bubblebath 3 [Aphex Twin]
Youtube: N [Trance Induction]
Youtube: Dust [Psychick Warriors Ov Gaia]

#34: Orbital - In Sides [+ The Box] (1996)

Het Britse duo Orbital bestaat uit de broers Paul en Phil Hartnoll. Sinds 1989 maken ze een avontuurlijke instrumentale mix met techno-, house- en ambient-invloeden. Dit wordt af en toe gelardeerd met vocale samples en achtergrondzang. Bij vergelijkbare artiesten kun je denken aan acts als The Orb, Underworld, Aphex Twin, Autechre en Chemical Brothers maar ook Moby, Front 242 en natuurlijk de 'godfathers' van Kraftwerk.

In 1996 genoot Orbital al een redelijke bekendheid door clubhits als Chime, Halcyon en Are We Here (featuring Alison Goldfrapp) toen de single The Box (single) werd uitgebracht, ondersteund door een opvallende videoclip. 

Op het album In Sides is The Box (album) al uitgebreid tot een twaalf minuten durend nummer waarbij Part I het rustige deel is met klankkleuren die doen denken aan klavecimbel en klokkenspel. In Part II komen bas en drums er nadrukkelijk bij en gaat het tempo omhoog. Rondzingende rauwe synthesizer uithalen kleuren het laatste deel van Part II.

De CD-single geeft ons gedurende 28 minuten een The Box (CD single) van epische proporties. Bijzonder is dat er een 'vocal reprise' op de CD-single staat waarmee het één van de weinige Orbital tracks is met échte vocalen. Dit plaatje is een echte 'desert island disc' (gelukkig werd de CD-single bij sommige versies van In Sides meegeleverd).

The Girl With The Sun In Her Head opent het album In Sides rustig met een geluid dat doet denken aan het geluid van een draaiende windmolen. Dit geluid vervormt langzaam tot de onderliggende beat van het nummer. Als de toetsen de melodie van het nummer inzetten gaat het tempo omhoog en na enige breaks komt het nummer na een minuut of tien weer langzaam tot stilstand. De politiek en milieubewuste broers Hartnoll hebben als statement bij de opname van dit nummer alleen gebruik gemaakt van elektriciteit die is opgewekt door CYRUS, de zonnegenerator van Greenpeace.

P.E.T.R.O.L. en het tweede deel van Dŵr Budr (Welsh voor 'vies water') zijn allebei uptempo waarbij het eerste nummer wat agressiever van toon is dan het tweede. Adnan's is het nummer met de meeste ambient invloeden op het album.

Het album sluit af met Out There Somewhere Part I en Part II. Wederom een lang uitgesponnen nummer (27 minuten) waarvan de beide delen verschillend zijn en tóch een geheel vormen. 

In Sides en The Box zijn muzikale ontdekkingsreizen waarin zoveel tegelijk gebeurt dat je bij iedere beluistering weer nieuwe dingen ontdekt (koptelefoon aanbevolen!). 

© 2013 TTZL


Officiële website: Orbital
Wikipedia EN: Orbital
Wikipedia NL: Orbital
Youtube: Chime
Youtube: Halcyon
Youtube: The Box (single)
Youtube: The Box (album versie)
Youtube: The Box (CD single)
Youtube: The Girl With The Sun In Her Head
Youtube: P.E.T.R.O.L.
Youtube: Dŵr Budr
Youtube: Adnan's
Youtube: Out There Somewhere Part I
Youtube: Out There Somewhere Part II

#337: Robert Scott Thompson - The Silent Shore (1996)

Een paar jaar geleden kwam ik de naam Robert Scott Thompson tegen in een artikel over ambient muziek. Naast bekende namen als Aphex Twin, Brian Eno, Robert Fripp, Tetsu Inoue, Bill Laswell, Pete Namlook, Vidna Obmana en Robert Rich werd Thompson ook nadrukkelijk vermeld als maker van grootse ambient. Dat wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid.

Thompson bleek een 'Professor of Music Composition' te zijn aan de Georgia State University in Atlanta. Hij componeert zowel elektro-akoestische als computermuziek naast kamermuziek voor ensembles en orkesten en avant-garde en experimentele muziek. En hij maakt dus ook ambient werken.

Gebaseerd op lovende recensies en YouTube besloot ik een paar albums aan te schaffen, waaronder The Silent Shore. Ik moet zeggen dat de recensies niet overdreven waren. 

Het album is uit 1996, maar klinkt zijn tijd ver vooruit. Er zijn nog wel degelijk donkere drones te horen, maar deze worden afgewisseld met atmosferische en pastorale penseelstreken en op die manier gecombineerd tot een nieuw geheel. Een stijl die later zou worden overgenomen door andere ambientmakers. 

Thompson is zich overigens zeer bewust van die twee sferen en vermeld op de hoes ook twee alternatieve afspeelvolgorden die de sferen isoleren: 'Opaques' (15-2-1-12-10-11-13-14) en 'Translucent' (4-3-6-7-5-9-10-8). De track die in beide volgorden voorkomt is dus een combinatie van de twee sferen.

Voorbeelden van 'Opaques' zijn Painting Evening Across The Sky en het prachtige Floe. Voorbeelden van 'Translucent' zijn Spirare en Erin Outback. In dit soort nummers zijn ook de avant garde en experimentele kanten van Thompson te herkennen. In The Fragrance Of Soul en komen beide sferen mooi samen.

De losse nummers luisteren is natuurlijk prima, maar het werkt beter als je het hele album The Silent Shore afspeelt. Dat was voorheen nog best een uitdaging, want probeer maar eens muziekwinkel in te lopen en te vragen waar de albums van Robert Scott Thompson staan. Zelfs via bol.com is het vrijwel onmogelijk! 

Gelukkig is er tegenwoordig bandcamp waar je alles van Thompson kunt aanschaffen, zowel op CD als downloads. The Silent Shore kost bijvoorbeeld maar 7 dollar in digitale vorm (in CD-kwaliteit!) en dat is geen geld voor dit prachtwerk.

© 2019 TTZL


Officiële website: Robert Scott Thompson
Wikipedia EN: Robert Scott Thompson

YouTube: The Silent Shore [album]

YouTube: Painting Evening Across The Sky
YouTube: Floe
YouTube: Spirare
YouTube: Erin Outback
YouTube: The Fragrance Of Soul

#368: VA - Artificial Intelligence (1992) / Artificial Intelligence II (1994)

Warp Records werd in 1989 opgericht in Sheffield (UK) door twee werknemers van een platenwinkel (Steve Beckett en Rob Mitchell) en producer Robert Gordon. Al snel zou de naam Warp synoniem staan voor techno die meer gemaakt was om naar te luisteren dan om op te dansen, soms ook wel intelligent dance music genoemd.

De eerste uitgave van het label was Track With No Name van Forgemasters (de band van Robert Gordon) in een oplage van 500 stuks. Deze 12" werd gevolgd door Dextrous van Nightmares On Wax en deze verkocht al 30.000 kopieën. Het succes zette door en de vijfde single die werd uitbracht was LFO van LFO en daarvan werden 130.000 stuks verkocht waarmee het een echte hit werd (nummer 12 in de Engelse hitlijst).

Onder de naam Artificial Intelligence bracht het label vanaf 1992 een serie singles en albums uit met experimentele elektronische muziek. Tracks van die uitgaven zijn samengebracht op verzamelaars met dezelfde titel en die vormen samen een heel fraaie introductie tot het genre.

Op de eerste Artificial Intelligence staat eigenlijk geen enkele mindere track. Van begin tot eind is het genieten met nummers als Polygon Window van The Dice Man (aka Aphex Twin), Crystal en The Egg van Autechre, Telephone 529 van B12, The Clan van I.A.O. (aka Black Dog) en Loving You Live van Dr Alex Paterson (van The Orb).

Artificial Intelligence II is over de gehele linie nog wat experimenteler dan deel één, maar zeker de moeite waard. Het album opent met Release To The System (Beaumont Hannant Remix) van Mark Franklin en Selinite van The Higher Intelligence Agency. Leuke tracks, maar verderop het album leggen nummers als Arcadian van Link, Scriptures van B12, Symmetry van Speedy J en Parasight van Balil de lat nog wat hoger.

Dit zijn twee compilatie-albums die een mooie dwarsdoorsnede van techno c.q. intelligent dance music anno begin jaren negentig geven (en voor een paar euro kun je ze tweedehands oppikken op Discogs).

© 2019 TTZL


Officiële website: Warp
Wikipedia EN: Warp

YouTube: Track With No Name [Forgemasters]
YouTube: Dextrous [Nightmares On Wax]
YouTube: LFO [LFO]

YouTube: Polygon Window [The Dice Man]
YouTube: Crystal [Autechre]
YouTube: The Egg [Autechre]
YouTube: Telephone 529 [B12]
YouTube: The Clan [I.A.O.]
YouTube: Loving You Live van [Dr Alex Paterson]

YouTube: Release To The System (Beaumont Hannant Remix) [Mark Franklin]
YouTube: Selinite [The Higher Intelligence Agency]
YouTube: Arcadian [Link]
YouTube: Scriptures [B12]
YouTube: Symmetry [Speedy J]
YouTube: Parasight [Balil] 

#148: Biosphere - Microgravity (1991)

De Noor Geir Jenssen bracht platen uit met de groep Bel Canto bij het Belgische Crammed Discs en onder de naam Bleep solowerk op het sublabel SSR. Toen hij echter onder de naam Biosphere het album Microgravity wilde uitbrengen kreeg hij als reactie dat het "unmarketable" zou zijn. 

Dat bleek een behoorlijke foute inschatting te zijn. Het album werd in 1991 alsnog uitgebracht door een klein Noors label (Origo Sound) en een jaar later met groot succes door het Belgische sublabel Apollo opnieuw uitgebracht.

Biosphere is een pionier als het gaat om het combineren van elementen uit ambient en techno. Scifi-achtige 'space'-referenties en ijle synthesizerklanken gaan een perfecte symbiose aan met complexe ritmes en diepe baslijnen. Vergelijkbare artiesten zijn The KLF, Aphex Twin en Higher Intelligence Agency.

You know the moon, 
you know the stars,
You know the milky way

Bovenstaande gesproken tekst domineert op prettige wijze de openings- en titeltrack Microgravity en zet de sfeer voor het album perfect neer. In dit nummer overheersen de ambient-invloeden, net als op Cloudwalker II, Cygnus-A en Biosphere.

Na het openingsnummer volgt Baby Satellite en dat is een uptempo nummer met een heerlijk stuwend ritme en pompende baslijn. Hier overheersen de techno-invloeden en dat is ook geval in The Fairy Tale. Absoluut onweerstaanbaar.

En dan zijn er nog de nummers waarin ambient en techno geen van beide de hoofdrol opeisen, maar samen iets mooi bouwen. Met name in deze tracks, Tranquilizer, Chromosphere en Baby Interphase, stijgt Biosphere naar grote hoogten. 

Het is eigenlijk niet voor te stellen dat bij een eerste poging tot samensmelting van ambient en techno al zulke fantastische resultaten worden bereikt. Vooral de perfect uitgebalanceerde afwisseling van de drie track-types is van belang.

Microgravity van Biosphere stond al lang op mijn lijstje van Desert Island Discs, maar sinds de heruitgave uit april van dit jaar is dat alleen nog maar herbevestigd. De sprong vooruit in geluidskwaliteit is indrukwekkend en met name het basgeluid is prominenter, dieper en rijker geworden. Dat er ook nog een bonus-CD aan is toegevoegd maakt het alleen nog maar mooier. 

Voor slechts 19 euro (inclusief verzendkosten!) is het album rechtstreeks bij de maker te bestellen: Biosphere/Bandcamp. 
Een no-brainer lijkt mij...

© 2015 TTZL

Officiële website: Biosphere
Bandcamp website: Biosphere
Wikipedia EN: Biosphere

Wikipedia NL: Biosphere

YouTube: Microgravity
YouTube: Baby Satellite
YouTube: Tranquilizer
YouTube: The Fairy Tale
YouTube: Cloudwalker II
YouTube: Chromosphere
YouTube: Cygnus-A
YouTube: Baby Interphase
YouTube: Biosphere

#688: Steve Roach - Zones, Drones & Atmospheres (2022)

Ieder genre heeft zo zijn giganten en in het ambient-gedeelte van de elektronische muziek is het niet anders. Ik heb al blogs geschreven over artiesten als Brian Eno, Aphex Twin, Pete Namlook, The Orb, Biosphere en Robert Rich, maar in dat rijtje mag Amerikaan Steve Roach zeker niet ontbreken (zie ook blog #599).

De nu 70-jarige, in La Mesa (California) geboren Roach groeide op in de nabijheid van de woestijnen, bergen en de oceaan en dat heeft een grote invloed op zijn muziek. 

Beïnvloed door Klaus Schulze, Tangerine Dream en Brian Eno, maar ook door Yes en Pink Floyd, brengt hij sinds 1982 muziek uit. Al snel maakt hij albums die ook nu nog als mijlpalen van het ambient-genre worden gezien: Structures From Silence (1984), Quiet Music (1986) en Dreamtime Return (1988). Zelf kwam ik pas in 2022 met hem in aanraking door het album Zones, Drones & Atmospheres. 

Het album omvat zeven nummers die variëren in lengte tussen zes en zestien minuten. De lange, dromerige opener The Living Space wordt gekenmerkt door klankpatronen die mij doen denken aan de patronen in Indonesische gamelan-muziek.

De drie daaropvolgende nummers (Breathing Light, Neomorphic, Shadow Realms) zijn echte ambient-tracks waarin Roach laat horen hoe goed hij is in het aanbrengen van subtiele veranderingen in schijnbaar stationaire patronen, gecombineerd met mooie harmonieën en ingetogen, maar prachtige sequenties.

De dreigende, science fiction-achtige sfeer (zoals bijvoorbeeld te horen is in de  soundtracks van de Alien films) van de vorige nummers wordt nog verder uitvergroot in Immerse Indigo. 

The Perfection Of Solitude laat voor het eerst het gebruik van ritme horen en de laatste track Holding Light sluit het album heel sereen af. Althans, voor wat de CD-versie betreft want het album gaat in de digitale versie verder. Veel verder.

De digital extension tracks Submerged (73 minuten) en Isolation Station (58 minuten) zijn lange, glijdende, verstilde composities die zich uitstekend lenen om bij te werken of lezen, of bij geconcentreerde beluistering (bij voorkeur via een hoofdtelefoon) je in een andere staat van bewustzijn kunnen brengen. 

Sinds mijn kennismaking met dit Roach-album zijn er vele andere gevolgd en ik blijf het opvallend vinden dat in een oeuvre van 200+ releases er zoveel variatie zit.

© 2026 TTZL

Official website: Steve Roach / Bandcamp
Wikipedia EN: Steve Roach

Wikipedia NL: Steve Roach

YouTube: Zones, Drones & Atmospheres [album]

Spotify: Zones, Drones & Atmospheres [album]

YouTube: The Living Space

YouTube: Breathing Light

YouTube: Neomorphic

YouTube: Shadow Realms

YouTube: Immerse Indigo

YouTube: The Perfection Of Solitude

YouTube: Holding Light

Digital extension tracks:

YouTube: Submerged

YouTube: Isolation Station