Zoeken in deze blog

Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht Pete Namlook. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht Pete Namlook. Sorteren op datum Alle posts tonen

zondag 6 september 2020

#408: Namlook - Seasons Greetings =Autumn= (1994)

Het plotselinge overlijden van Peter Kuhlmann in 2012 op 51-jarige leeftijdwas een schok voor de elektronische muziekwereld. Onder zijn eigen naam bracht hij weliswaar slechts één album uit (Passion, samen met Jürgen Rehberg), maar onder zijn alias Pete Namlook (Kuhlmann in fonetisch Engels achterstevoren) werd hij daarentegen heel bekend (zie ook de eerdere blogs #96, #102 en #192). Zijn andere aliassen (AirElectronic Music CenterPEKSam Pels en Syn) gebruikte hij minder.

Namlook werkte veel en hard en de lijst projecten waar hij aan meewerkte is dan ook haast eindeloos: 
Als Pete Namlook (en soms alleen Namlook) bracht hij een kleine honderd singles, EPs en albums uit. Een flink aantal daarvan in samenwerking met grote namen uit het genre als Dr. Atmo, Bill Laswell, Richie Hawtin, Klaus Schulze, Tetsu Inoue, Jochem Paap of The Higher Intelligence Agency. Nog veel productiever was hij onder groepsnamen die per project werden gecreëerd. En daar begint het voor de verzamelaar wat onoverzichtelijk te worden. 

Zo maakte hij met Tetsu Inoue onder de projectnaam Shades Of Orion drie albums, maar heruitgaven van twee van die drie albums verschenen als Pete Namlook + Tetsu Inoue. En samen vormden zij ook 2350 Broadway62 Eulengasse en Time² waarvan de heruitgaven ook onder hun eigen naam verschenen. Dit gebeurde ook met zijn wellicht bekendste samenwerking, die met Klaus Schulze als The Dark Side Of The Moog. De albums van dat project zijn in 2016 in drie boxen heruitgegeven, maar dan weer onder hun eigen namen.

In 1994 en 1995 verscheen er een serie van vier solo-albums, geïnspireerd door de seizoenen. Het behoort tot zijn meest ambient-projecten en hij mengt hier natuurgeluiden door de muziek. De CD's zijn onderverdeeld in 'parts', maar die hebben geen andere functie dan om door de muziek te navigeren. Het zijn werkstukken die een uur lang alle hoeken van het ambient-genre verkennen en hun signatuur ontlenen aan een seizoen. 

Vooral Seasons Greetings =Autumn= spreekt mij aan door het onstuimige karakter dat de herfst weerspiegelt. Wind, regen en onweer openen het stuk en gedurende drie kwartier ontvouwt zich een traag klankspel met minieme verschuivingen en windharp (ook wel Aeolian harp) accenten. En dan na 45 minuten versnelt ineens het tempo en wordt het luider en agressiever alsof er een kwartier lang een herfststorm raast. Daarna keert de rust voor de laatste vijf minuten weer terug.

De Seasons-tetralogie van Namlook beluister ik nog regelmatig omdat je ze ook heerlijk zijn om bij te lezen of hobbyen. The Four Seasons Collection (officiële MP3 CD-ROM) met alle delen achter elkaar is dan helemaal ideaal.

© 2020 TTZL

Officiële website: Pete Namlook
Fan website: 2350.org
Wikipedia EN: Pete Namlook
Wikipedia NL: Pete Namlook

YouTube: Seasons Greetings =Autumn= [album]

zondag 7 september 2014

#96: Bill Laswell/Pete Namlook - Psychonavigation (1994)

Bill Laswell (Amerikaanse bassist, producer en labeleigenaar) en Pete Namlook (Duitse maker van ambient en electronische muziek en ook labeleigenaar) hebben veel samengewerkt

Eén van hun projecten heet Psychonavigation en zou uiteindelijk vijf albums omvatten tussen 1994 en 2002.

De eerste track, Psychic And UFO Revelations In The Last Days, duurt een kleine veertig minuten. Het nummer heeft alle elementen in zich die op de komende albums zouden worden uitgebouwd, maar voelt wat richtingsloos aan. 

De eerste tien minuten spoelen de golven synthesizer af en aan en komen er flarden percussie voorbij drijven. Daarna komt er wat meer structuur in, maar dit wordt niet consequent volgehouden. Een boeiende, maar niet geheel bevredigende opener.

Angel Tech is met tien minuten een stuk korter en is geïnspireerd door Antero Alli's boek Angel Tech. Het is een zeer atmosferisch werkstuk dat prima dienst zou kunnen doen als soundtrack voor een sci-fi/horrorfilm. Een intrigerend nummer.

De afsluiter is het ruim twintig minuten durende Black Dawn. Dit kent een rustige opbouw van een minuut of vier voordat een kalm ritme zijn intrede doet. De sfeer blijft echter sereen. Drie minuten voor het einde treedt het ritme weer terug en wordt de track naar een verstild einde gebracht. Dit is duidelijk het best gelukte nummer.

Dit eerste deel is zeker niet het sterkste album uit de Psychonavigation serie. Het is echter interessant als startpunt van de serie en omdat er in 1995 op het Subharmonic label een heruitgave verscheen op CD-ROM. Hier stond software ('graphic image generator') op waardoor je de muziek vergezeld kon doen gaan van animaties op je computerscherm wat toen een noviteit was.

De albums op Pete Namlook's eigen Fax +49-69/450464 label kwamen altijd uit in gelimiteerde oplagen (in dit geval 1000 stuks) en soms werd een nieuwe persing uitgebracht. Het album is nog een keer uitgebracht op een officiële MP3-CD met alle albums uit de serie, maar ook deze was gelimiteerd tot 1000 stuks. 

Na het plotselinge overlijden aan een hartstilstand van Peter Kuhlmann ('Namlook' is 'Kuhlmann' fonetisch achterstevoren) in 2012 op 52-jarige leeftijd vallen heruitgaven ook niet meer te verwachten (hij hield alles in eigen hand en werkte niet met een groot label). 

Mocht je geïnteresseerd zijn geraakt dan ben je aangewezen op de tweedehandsmarkt (bijvoorbeeld via Discogs) of op iTunes waar zijn muziek gelukkig nog steeds verkrijgbaar is.

© 2014 TTZL


Official website: Bill Laswell / Pete Namlook ('namlook.de' = niet meer online)

Fan website: Bill Laswell / Pete Namlook
Wikipedia EN: Bill Laswell / Pete Namlook
Youtube: Psychic And UFO Revelations In The Last Days
Youtube: Angel Tech
Youtube: Black Dawn

zondag 17 juli 2016

#192: Pete Namlook & Dr. Atmo - Silence I + II (1992/1993)

In blogs #96 en #102 besteede ik al eerder aandacht aan de in 2012 overleden Pete Namlook. Deze productieve Duitser (echte naam: Peter Kuhlmann) maakte heel veel (ambient en 
elektronische) muziek, zowel solo als vaak in samenwerkingen. Dat hij een eigen label (genaamd Fax +49-69/450464) bestierde, maakte het makkelijker om zoveel albums uit te brengen, al waren de oplagen wel altijd beperkt.

Een van de projecten heet Silence en bestaat uit vijf albums. De eerste twee albums maakte hij samen met Dr. Atmo en deze sterk atmosferische platen zijn absolute toppers in het ambient genre.  

Opener Omid (Hope) van het album Silence is een zeer traag verglijdend, twintig minuten durend werk waarin af en toe ritmische elementen en gesproken tekst opduiken. Na dit intrigerende begin volgen nog drie lange tracks waarvan de laatste (Trip) wat meer ritmische elementen kent.

Silence II kent een soortgelijke opbouw. Opener Life/Dead is weer een lange, trage track met spaarzame ritmische accenten en gesproken tekst. Daarna volgt Heaven, een track met engelachtige vocalen en een aparte sfeer. Het is de korte versie van de veel langere originele track. Hierna volgen nog drie tracks waarvan Faith het meeste opvalt door de oosterse sfeer.
De muziek op deze twee Silence-albums kan prima helpen om ontspannen weg te dromen of dienen als soundtrack als je bijvoorbeeld gaat lezen of puzzelen. Klik het YouTube bestand aan en geniet van 2½ uur topklasse ambient.
Naast een gezamenlijke heruitgave van de eerste twee Silence-albums in 1994 is er ook nog een 
officiële MP3-CD met alle albums uit de serie verschenen, maar ook deze was gelimiteerd (tot 500 stuks). Mocht je geïnteresseerd zijn geraakt dan ben je aangewezen op de tweedehandsmarkt (bijvoorbeeld via Discogs) of iTunes waar de muziek van Pete Namlook gelukkig nog steeds verkrijgbaar is.


© 2016 TTZL


Fan website:  Pete Namlook
Discogs website: Dr. Atmo
Wikipedia EN: Pete Namlook
YouTube: Silence I+II [hele albums]

YouTube: Omid (Hope) 
YouTube: Trip
YouTube: Life/Dead
YouTube: Heaven
YouTube: Heaven (original version) 
YouTube: Faith

zondag 19 oktober 2014

#102: The Fires Of Ork - The Fires Of Ork (1993)

In 1993 besluiten twee grootheden uit de elektronische/ambient-muziek (Pete
Namlook (zie #96) en Geir Jenssen, bekend van o.a. Biospheresamen een album te maken onder de naam The Fires Of Ork

De muziek van Biosphere is vaak atmosferisch en ruimtelijk met een duidelijke interesse voor klassieke muziek. Pete Namlook's muziek is elektronischer en ritmischer. Gecombineerd levert dit een prachtige symbiose op. Op het eerste gehoor meer Biosphere dan Namlook, maar bij herhaalde beluistering vallen de subtiele Namlook-invloeden steeds meer op.

The Fires Of Ork I is een ritmisch begin van het album met veel geluidseffecten en is echt een Namlook-achtige track. 

Het contrast met de volgende track, Gebirge, is groot. Hier horen we een typisch Biosphere-geluid. Veel ijle synthesizerklanken, geluiden die aan de natuur doen denken en stemsamples die eerder dienst doen als extra instrument dan als vocalen. Een heerlijke 21 minuten durende space-trip.


Talk To The Stars tapt dan weer uit een ander vaatje. Na een heel rustig begin verstoort na 90 seconden een bas-synthesizer die kalmte en komen er steeds meer ritmische elementen bij. Na weer 90 seconden worden er de fluistervocalen van Kathrin Kruse aan toegevoegd. Het is een mooie mengvorm van beider stijlen.

In The Facts Of Life zijn de eerder genoemde klassieke invloeden het duidelijkst hoorbaar. Het een zacht ritmische, lyrische track en de meest melodieuze van het album. The Fires Of Ork II bouwt verder op de gelijknamige opener en sluit het album dus uptempo af.

In het elektronische/ambient-genre is dit album een absolute topper. Zoals zo vaak met dit soort albums is de verkrijgbaarheid na de initiële release een groot probleem. Vandaar dat er twee re-releases zijn geweest in 1994 en 2004 (en om het overzichtelijk te houden kregen die allebei een nieuw hoesontwerp). Gelukkig is het The Fires Of Ork album nog wel via iTunes te verkrijgen (net als de opvolger uit 2000).


© 2014 TTZL



Officiële website: Pete Namlook
Officiële website: Biosphere/Geir Jenssen
Wikipedia EN: Pete Namlook
Wikipedia EN: Biosphere/Geir Jenssen
Wikipedia NL: Biosphere/Geir Jenssen
Youtube: The Fires Of Ork I 
Youtube: Gebirge
Youtube: Talk To The Stars
Youtube: The Facts Of Life

zondag 2 februari 2020

#377: VA - Deepnet (1996)

In de afgelopen zeven jaar heb ik in dit blog regelmatig aandacht besteed aan ambient muziek. De voorbeelden die onderaan dit blog genoemd staan geven al aan dat die muziek eigenlijk niet onder één noemer te vatten valt. Er zijn ambientsoorten met dub-, house-, techno- of pop-invloeden. 

En er zijn dark ambient en space music, twee vormen die eigenlijk mijlenver van elkaar staan. De eerste creëert vaak een stemmige, soms zelfs onheilspellende sfeer, soms met behulp van brute geluiden terwijl de tweede vaak een lichtere, positieve toon heeft (zoals bijvoorbeeld Gamelonia Dawn van Malcolm Cecil).

Daarnaast is het bij sommige vormen de vraag of "muziek" een juiste benaming is. De afwezigheid van een traditionele muzikale structuur, melodie en ritme maken dan plaats voor een gelaagde opbouw van geluiden die tezamen een zich traag ontvouwend klanklandschap ("soundscape") vormen. Dat is van toepassing op veel dark ambient en mooie voorbeelden daarvan staan op de twee CDs van het compilatie-album Deepnet uit 1996 op het Side Effects label.

Het album opent met één van de grootmeesters van het genre, Robert Rich. Zijn track Bioelectrical Plasma heeft een dromige atmosfeer, doorspekt met machinale geluiden. Een andere grote naam, Lustmord, volgt daarop met Deep Calls To Deep en dat is een werk dat veel donkerder en dreigender van aard is. Daarmee vergeleken is De Umbris Idearum van Coma Vi®us (een soloproject van Paul Haslinger) weer wat lichter van toon.

Dat er ook binnen het dark ambient genre significante verschillen bestaan tonen de tracks van Monte Cazazza [Extinction Part 1 en Part 2], CTI [La Genou (Aux Goûts Spéciaux)] en Octopus [Giving Up Skenge (Macrodub)] aan. Hierin is er juist wel een belangrijke rol weggelegd voor ritmische elementen. 

Ook de andere nummers op het dubbelalbum zijn van hetzelfde hoge niveau zoals je bij (actieve of passieve) beluistering van het album zult bemerken. Dit maakt een Deepnet een mooie staalkaart en een goede introductie tot het dark ambient genre.

Ambient blogs:
#65: Scorn - Evanescence (1994)
#102: The Fires Of Ork - The Fires Of Ork (1993)
#108: Muslimgauze - Drugsherpa (1994)
#138: Pacific 231 / Rapoon - Palestine (2007)
#148: Biosphere - Microgravity (1991)
#184: :zoviet*france: - Digilogue (1998)
#192: Pete Namlook & Dr. Atmo - Silence I + II (1992/1993)
#267: Connect.Ohm - 9980 (2012)
#294: Banco de Gaia - Last Train To Lhasa (1995)
#337: Robert Scott Thompson - The Silent Shore (1996)
#357: Lustmørd ‎– Heresy (1990)

zondag 28 april 2019

#337: Robert Scott Thompson - The Silent Shore (1996)

Een paar jaar geleden kwam ik de naam Robert Scott Thompson tegen in een artikel over ambient muziek. Naast bekende namen als Aphex Twin, Brian Eno, Robert Fripp, Tetsu Inoue, Bill Laswell, Pete Namlook, Vidna Obmana en Robert Rich werd Thompson ook nadrukkelijk vermeld als maker van grootse ambient. Dat wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid.

Thompson bleek een 'Professor of Music Composition' te zijn aan de Georgia State University in Atlanta. Hij componeert zowel elektro-akoestische als computermuziek naast kamermuziek voor ensembles en orkesten en avant-garde en experimentele muziek. En hij maakt dus ook ambient werken.

Gebaseerd op lovende recensies en YouTube besloot ik een paar albums aan te schaffen, waaronder The Silent Shore. Ik moet zeggen dat de recensies niet overdreven waren. 

Het album is uit 1996, maar klinkt zijn tijd ver vooruit. Er zijn nog wel degelijk donkere drones te horen, maar deze worden afgewisseld met atmosferische en pastorale penseelstreken en op die manier gecombineerd tot een nieuw geheel. Een stijl die later zou worden overgenomen door andere ambientmakers. 

Thompson is zich overigens zeer bewust van die twee sferen en vermeld op de hoes ook twee alternatieve afspeelvolgorden die de sferen isoleren: 'Opaques' (15-2-1-12-10-11-13-14) en 'Translucent' (4-3-6-7-5-9-10-8). De track die in beide volgorden voorkomt is dus een combinatie van de twee sferen.

Voorbeelden van 'Opaques' zijn Painting Evening Across The Sky en het prachtige Floe. Voorbeelden van 'Translucent' zijn Spirare en Erin Outback. In dit soort nummers zijn ook de avant garde en experimentele kanten van Thompson te herkennen. In The Fragrance Of Soul en komen beide sferen mooi samen.

De losse nummers luisteren is natuurlijk prima, maar het werkt beter als je het hele album The Silent Shore afspeelt. Dat was voorheen nog best een uitdaging, want probeer maar eens muziekwinkel in te lopen en te vragen waar de albums van Robert Scott Thompson staan. Zelfs via bol.com is het vrijwel onmogelijk! 

Gelukkig is er tegenwoordig bandcamp waar je alles van Thompson kunt aanschaffen, zowel op CD als downloads. The Silent Shore kost bijvoorbeeld maar 7 dollar in digitale vorm (in CD-kwaliteit!) en dat is geen geld voor dit prachtwerk.

© 2019 TTZL


Officiële website: Robert Scott Thompson
Wikipedia EN: Robert Scott Thompson

YouTube: The Silent Shore [album]


YouTube: Painting Evening Across The Sky
YouTube: Floe
YouTube: Spirare
YouTube: Erin Outback
YouTube: The Fragrance Of Soul

zondag 18 januari 2026

#688: Steve Roach - Zones, Drones & Atmospheres (2022)

Ieder genre heeft zo zijn giganten en in het ambient-gedeelte van de elektronische muziek is het niet anders. Ik heb al blogs geschreven over artiesten als Brian Eno, Aphex Twin, Pete NamlookThe Orb, Biosphere en Robert Rich, maar in dat rijtje mag Amerikaan Steve Roach zeker niet ontbreken (zie ook blog #599).

De nu 70-jarige, in La Mesa (California) geboren Roach groeide op in de nabijheid van de woestijnen, bergen en de oceaan en dat heeft een grote invloed op zijn muziek. 

Beïnvloed door Klaus SchulzeTangerine Dream en Brian Eno, maar ook door Yes en Pink Floyd, brengt hij sinds 1982 muziek uit. Al snel maakt hij albums die ook nu nog als mijlpalen van het ambient-genre worden gezien: Structures From Silence (1984), Quiet Music (1986) en Dreamtime Return (1988). Zelf kwam ik pas in 2022 met hem in aanraking door het album Zones, Drones & Atmospheres

Het album omvat zeven nummers die variëren in lengte tussen zes en zestien minuten. De lange, dromerige opener The Living Space wordt gekenmerkt door klankpatronen die mij doen denken aan de patronen in Indonesische gamelan-muziek.

De drie daaropvolgende nummers (Breathing LightNeomorphicShadow Realms) zijn echte ambient-tracks waarin Roach laat horen hoe goed hij is in het aanbrengen van subtiele veranderingen in schijnbaar stationaire patronen, gecombineerd met mooie harmonieën en ingetogen, maar prachtige sequenties.

De dreigende, science fiction-achtige sfeer (zoals bijvoorbeeld te horen is in de  soundtracks van de Alien films) van de vorige nummers wordt nog verder uitvergroot in Immerse Indigo

The Perfection Of Solitude laat voor het eerst het gebruik van ritme horen en de laatste track Holding Light sluit het album heel sereen af. Althans, voor wat de CD-versie betreft want het album gaat in de digitale versie verder. Veel verder.

De digital extension tracks Submerged (73 minuten) en Isolation Station (58 minuten) zijn lange, glijdende, verstilde composities die zich uitstekend lenen om bij te werken of lezen, of bij geconcentreerde beluistering (bij voorkeur via een hoofdtelefoon) je in een andere staat van bewustzijn kunnen brengen. 

Sinds mijn kennismaking met dit Roach-album zijn er vele andere gevolgd en ik blijf het opvallend vinden dat in een oeuvre van 200+ releases er zoveel variatie zit.

© 2026 TTZL

Official website: Steve Roach / Bandcamp
Wikipedia EN: 
Steve Roach
Wikipedia NL: Steve Roach

YouTube: Zones, Drones & Atmospheres [album]
Spotify: Zones, Drones & Atmospheres [album]

YouTube: Breathing Light
YouTube: Neomorphic
YouTube: Shadow Realms
YouTube: Immerse Indigo
YouTube: Holding Light

Digital extension tracks:
YouTube: Submerged