Zelfs na bijna negen jaar van wekelijkse blogs schrijven zijn er nog favoriete artiesten die ik niet heb behandeld. Zo kwam ik erachter dat ik nog geen blog over Godley & Creme heb gemaakt. Nou ja, een klein beetje misschien. Het onderwerp van blog #131 is namelijk een album uit hun tijd bij 10cc, de groep de ze verlieten om hun eigen creatieve pad te kunnen volgen. Ze debuteerden in 1977 met Consequences als Lol Creme / Kevin Godley. Op het eerste gezicht lijkt het een typisch, pretentieus jaren zeventig product, zijnde een driedubbel-LP in een stevige, kartonnen box. Maar schijnt bedriegt. Zo is Steven Wilson fan en hij beveelt het album van harte aan op zijn website als "één van de meest ambitieuze, zo niet hét meest ambitieuze conceptalbum van de zeventiger jaren". En fan Giles Booth is zelfs zover gegaan om een hele website aan het album te wijden.
Het album is deels popmuziek en deels hoorspel, waaraan komiek/acteur Peter Cook een grote bijdrage levert, en is bij eerste beluistering zwaar te verteren. Het vereist een aantal flink draaibeurten voordat het album zijn klasse aan je vertoont. Het flopte dan ook genadeloos en pas rond 2000 begon er een herwaardering voor het album te komen. Uiteindelijk resulteerde dat in een prachtige, zeer complete 5CD-heruitgave in 2019.
Na dat debuut volgde een jaar later het album L (als Lol Creme & Kevin Godley) dat vol staat met prachtige, hoekige en tegendraadse popsongs als Sandwiches Of You, met humorvolle, intelligente teksten.
Weer een jaar later verschijnt Freeze Frame onder de artiestennaam Godley & Creme en An Englishman In New York wordt in een aantal landen zowaar een hit (#3 in de Nederlandse Top 40). Deze zelf geregisseerde videoclip is ook de start van hun succesvolle carrière als videoclipmakers.
In 1981 ziet hun vierde album Ismism (nu als Godley + Creme) het levenslicht en hierop komen wat mij betreft alle goede elementen van hun eerste drie albums samen en dat zorgt voor een vijfsterrenplaat. Het album opent met Snack Attack dat als tekstueel onderwerp eetverslaving heeft. De tekst wordt half gesproken/half gerapt, is hilarisch en muzikaal vallen vooral de ritmische accenten en de blazers op. Dezelfde elementen vinden we later op het album terug in het wat abstracte Ready For Ralph.
De ritmisch gesproken voordracht horen we ook terug in nummers als The Problem en Lonnie en dat werkt wonderlijk goed. Bijkomend voordeel is dat je hierdoor makkelijker de teksten tot je kunt nemen. Ook in afsluiter The Party is de tekst de moeite waard om te volgen. Hierin luister je mee naar de superoppervlakkige gesprekken op een verjaardagsfeest.
Naast bovenstaande tracks zijn er ook nummers waarin prachtig gezongen wordt. Zo is er Sale Of The Century waarin de hoofdpersoon zich afvraagt of zijn (ex-)geliefde zou bieden op een veiling van zijn hart:
Would you open the bidding?
Or would you stand at the back
And blend into the crowd?
When the hammer comes down
Would you still be around
To watch me going, going, I'm gone
En Wedding Bells is een soul-pastiche waarin we een man horen die zich niet wil binden. De bezongen vrouw wil dat wel en dat benauwt hem overduidelijk.
En dan zijn er nog mijn twee favorieten van het album. In Joey's Camel horen we een Indiana Jones-achtig verhaal over een subtiele muzikale achtergrond die uit veel lagen bestaat. Under Your Thumb heeft dan weer een film noir-achtige sfeer waarin de hoofdpersoon een vrouw hoort die onder een juk uit wil komen:
And although the storm was booming
like an engine in the sky
I'm sure I heard a woman's voice cry
Don't wanna be under your thumb forever
Hij hoort haar daarna nog een keer schreeuwen en pakt het wordt pas echt vreemd als hij een oude krant oppakt:
So I picked up an old newspaper to read
and I noticed something very strange indeed
So I looked a little closer
and it chilled me to the bone
"Woman throws herself from speeding train,
identity unknown"
But I recognized the picture of the woman who was dead
and underneath the picture it said
Don't wanna be under your thumb forever
Dat Godley & Creme zo goed voor de dag komen als ze met filmische aspecten aan de gang gaan hoeft niet te verbazen. Zo maakten ze in 1985 de fantastische clip voor hun single Cry, maar al eerder waren ze verantwoordelijk voor baanbrekende producties voor bijvoorbeeld Duran Duran (o.a. Girls On Film), Frankie Goes To Hollywood (o.a. Two Tribes) en Herbie Hancock (Rockit). Daarna volgden nog vele andere kunstwerkjes, zie daarvoor de pagina's van Godley en Creme op IMDb.
Na Ismism maakten nog drie albums samen voor ze ieder hun eigen weg gingen met allerlei audio en video gerelateerde projecten.
YouTube: Two Tribes [Frankie Goes To Hollywoord, clip] YouTube: Rockit [Herbie Hancock, clip]
